Malezja 2015 – Dzień 6 – Jeśli dziś jest niedziela 12-go to jesteśmy na Langkawi :-)

Dziś zgodnie z założeniami dotarliśmy do Malezji na wyspę Langkawi. Jest wieczór, siedzimy na balkonie naszego hotelowego pokoju, w oddali słychać nawoływanie Muezina na modlitwę – jest sielsko, anielsko i tylko trochę nam pada teraz (tak po azjatycku, czyli że nic nie widać na pół metra – taka tam tropikalna burza). Dzień był ciężki, ale po kolei.

 
Właśnie po kolei bo to kolej tajlandzka do najpunktualniejszych nie należy i dotarliśmy na granice z Malezją ze 120 minutowym opóźnieniem. Kompletnie nikt się tym nie przejmował w wagonie. Anglicy rozprawiali o wyższości Magleva na TGV, Tajowie i Malajowie ciągle coś jedli, Chińczycy ładowali swoje dodatkowe baterie do smart-fonów bo 100% czasu u nich to spuszczona głowa i stukanie w ekraniki Samsungów 🙂
 
Granice minęliśmy bezboleśnie tzn. trzeba było wyjść z wagonów i przejść kontrole celną i emigracyjną ale to wszystko w 15 minut i jedziemy dalej.
Wjeżdżamy do Malezji i naszym oczom ukazuje się inny świat. Wszystko jakieś czystsze, porządniejsze i bardziej poukładane niż w Tajlandii. To na pierwszy rzut oka 🙂 Dojeżdżamy do miasta Arau, gdzie opuszczamy pociąg i taksówką udajemy się 19 km do portowego miasta Kuala Perlis, gdzie musimy dostać się na prom płynący do miasta Kuah na Langkawi. Jesteśmy w porcie za 5 min południe i właśnie o 12tej odpływa prom. Niestety nie zdążamy, bo nie można płacić kartą tylko cash (baby :-).
Całe szczęście, ze większość zapytanych przeze mnie ludzi zna komunikatywnie angielski i zaraz się dowiaduje iż idąc główna ulicą już za 500 metrów znajdę “money exchanger’a”. 

Idę w tym niemiłosiernym upale i dochodzę ale na drzwiach wisi tabliczka z napisem CLOSED. Klozet to klozet nic tu nie zmienię, bankomatu tez nie ma – wchodzę na przeciwko do jakiejś otwartej hurtowni oleju i pytam się kiedy sąsiad od waluty będzie miał OPEN. On, że chętnie odkupi każdą walutę – zamieniam 100$ na 370 Ringitow i wracam po bilety na prom. Następny stateczek popłynie o 14:00. Ten tez ma poślizg i wypływa o 14:15. W międzyczasie Zuzia robi ze mnie mnicha na poczekalni promowej.

 Szczęśliwie, po 60 minutach przybijamy do dworca promowego w mieście Kuah.
Od razu dziesiątki przygodnych Malajów chcą nam wcisnąć samochód, skuter, motor i oczywiście podwiezienie taksówką. Głodni jesteśmy bardzo, bo od czasu wjechania do Malezji nic nie jedliśmy z jednego powodu – jest Ramadan czyli Muzułmanie nie jedzą od poranku do zachodu słońca. Ponieważ w Malezji islam jest religia narodową (ok. 70% społeczeństwa ) to nie ma komu gotować w ciągu dnia i wszystkie, nazwijmy to ogólnie – jadłodajnie są pozamykane !!! Nawet przy-promowe KFC było zamknięte. Na Langkawi jest trochę inaczej bo to wyspa turystyczna i w ciągu dnia jest komu jeść dawać 🙂 Po szybkim posiłku jedziemy jakieś 4 km do naszego hotelu – DAYANG BAY. Ekspresowy check-in i już pływamy w hotelowych basenach. 

Ten Maserak mój , Infiniti wzięła Asia :-))))

 

 
 

Na basenie kilka osób – wygląda, ze hotel pusty. Po basenie i odświeżeniu się idziemy “na miasto” aby wymienić więcej waluty na lokalne ringity i zjeść kolacje. Oczywiście CLOSED, bo po co pracować jak jeść nie można 🙂 Ledwo zaszło słońce zaczęła się totalna wyżera i wszystkie restauracje i bary full. Otworzył się tez kantor – pracownice wzięły sobie take away’a i wsuwały przy biurkach 🙂

 
Na koniec robimy szybkie zakupy w spożywczaku i lecimy do hotelu – nadciąga ulewa !!!
Facebooktwitter

rssyoutubeinstagrammail

2 komentarze

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.